عاشورا نقطه اوج عزا و ماتم

برگ های تقویم ورق خورد و به اول رسید. محرم، ماه حزن و اندوه، ماه رشادت و شهادت. دهمین روز از اولین ماهش، یادآور قیامی است که با وجود گذر قرن ها همچنان داغش تازه و جانسوز است. به عاشورایی دیگر رسیدیم و ملت و امتی که در این عزا سر از پا نمی شناسند عزایی که در هر گوشه این دیار، واحد اما سبک و سیاقی گاه متفاوت دارد و هر طایفه، شهر و روستایی آن را به سبک خود برگزار می کند.
در کاشمر هم که از دیرباز به همراه شهرهای اطرافش به ترشیز می شناسندش عزاداری ایام محرم و به ویژه تاسوعا و عاشورای حسینی قدمتی دیرینه و منحصر به فرد دارد. از روضه خوانی های شبانه اش تا دسته های عزایی که با مداحی و برداشتن علم و بیرق و علامت در کنار شبیه خوانی و شبیه سازی، حال و هوایی خاص دارد تا تصاویری از رنج و مصیبت امامشان و اصحاب باوفایش را در صحنه کربلا تداعی کنند.
عزاداری در عاشورا با اجتماع هیئت ها در امامزاده سید حمزه (ع) به اوج خود و شب هنگامش با شام غریبان به پایان می رسد اما روضه خوانی ها گاه تا ماه صفر امتداد می یابد و چهره شهر تا پایان محرم و صفر، سیاه پوش و عزادار ا می ماند.