احقاق حق بازنشستگان در پرتوی پیروزی قانون

ما مردمانی قدرشناس هستیم. اگر کسی برای ما قدمی بردارد، تا همیشه به یادمان می‌ماند. اگر دستی گرهی از کلاف سردرگم کار ما باز کند، تا همیشه عطر آن دست را چون خاطره‌ای ناب به خاطر خواهیم سپرد. دعاگوی کسانی خواهیم بود که بی‌ادعا، یاری‌مان کردند. الان هم که پس از قریب به پنج ماه مشقت و اضطراب، شاهنامه حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی به پایانی خوش رسیده است، به شکرانه همراهی‌ها، سپاس می‌گوییم و ناهمراهی‌‌ها را به ترازوی عدل الهی حواله می‌دهیم. به فردایی دل خوشیم که خداوند، دست گیران را دست بگیرد به صواب و مانع تراشان را دست زیر سنگ بگذارد به عقاب که “فَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهٍ خَیْرًا یَرَهُ” و البته “وَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهٍ شَرًّا یَرَهُ” که در آیات هفتم و هشتم سوره مبارکه زلزال تصریح شده است، حساب کار را برای آدم اهل محاسبه به خوبی روشن می‌کند. همه را می‌گذاریم برای روشنایی آن روز که “یوم‌الحساب” نام دارد.
باری، کار پس از پنج ماه بی‌سر و سامانی خردکننده، به سامان آمد. در این راه برخی رسانه‌‌ها تا آخر کنار موی سفیدان عرصه تولید و سربازان سازندگی وطن بودند که به قلم‌شان باید درود فرستاد. برخی از نمایندگان مجلس، به ویژه در کمیسیون‌های اجتماعی، اقتصادی و تطبیق مقررات، از همه توش و توان خود مایه گذاشتند تا حق موکلان خود را احیا و احقاق کنند. کانون‌های بازنشستگان که از پای ننشستند تا حق زمین‌گیر نشود. سازندگان دیروز، در خیابان حق خود را فریاد کردند تا ثابت کنند باید حق خود را طلب کرد آن هم به مدنی‌ترین روش که راه بر سوءاستفاده بدخواهان هم ببندد. به خیابان آمدند اما به کینه‌توزان علیه انقلاب، میدان ندادند. نشان دادند که اگر جمع هوشیار باشد، دیگران نمی‌توانند آتش زیر دیگ توطئه کنند.
این حضور و نقد‌های صریح و گاه تند مطبوعاتی نشان داد که می‌توان حرف خود را با صدای بلند فریاد کرد. می‌شود با استفاده از ظرفیت‌های قانونی مصرح در قانون اساسی از حقوق اساسی خود دفاع کرد. می‌شود دولتی را که همه حمایت‌‌ها را پشت خود دارد به تمکین از قانون وادار کرد این را هم نه فقط موفقیت بازنشستگان در احقاق حق خود که باید پیروزی مدنیت و قانون، شمرد سرانجام مبارکی که برکت را در جامعه نهادینه می‌کند. روز‌های سخت گذشت، همه چیز را به یاد می‌سپاریم. از همراهان‌مان تشکر می‌کنیم. دست‌های یاریگر را می‌بوسیم اما بانیان این پنج ماه دلهره و نگرانی را به عدالت خداوندی می‌سپاریم تا هر کس به آن چه سزای آن است برسد. ان‌شاالله